Haidihoo Karellll!

Nog een paar nachtjes slapen en je mag weer een jaar op het telraam des levends bijschuiven! Kun je de zenuwen nu wat beter onder controle houden? Ik hoorde van Gonny dat je verleden jaar al twee week van te voren iedere avond je bedstee volscheet van de zenuwen. Ik las vanmorgen op het mededelingen bord dat we je verjari weer met hetzelfde fietsgroepje op de camping gaan vieren, gezellig. Ik ben benieuwd hoe laat de campingwacht ons dit jaar de mond snoerd en de put dempt. Toen ik de foto’s terugkeek van verleden jaar viel me wel op dat je door je maagverkleining toch enorm bent afgevallen Kareltje. Je bent toen nog met een lelijke smak door je klapstoel geklapt met je plofkop en ballonkuiten…

Hoe ga je het dit jaar eigenlijk aanpakken met de kinderen? Ik neem aan dat ze dit jaar niet weer alles van dichtbij hoeven mee te maken? Na een paar goudgele pretcilinders gebeuren er toch vaak dingen op je verjaardag waar menigeen in zijn ergste nachtmerries nog van walgt. Vooral als je Gonny d’r kooi weer open gooit en zonder handrem aan de bessenwijn zet. Vorig jaar was haar broekrok ook van boven tot onder met McDonalds uitwerpselen besmeurt. Ongelofelijk dat ze dan alsnog gehaast verder bunkerden zonder broekrok, als een stel wulpse heftrucks op het zeil van de voortent…

Ze hebben het begrip ‘camp feeders’ wel erg letterlijk genomen destijds. Haar ademhaling piepte als een scharniertje ook toen ze was uitgegeten weet je nog? De kinderen hebben sinds die dag nooit meer om McDonalds gezeurt trouwens, dat moet ik ze meegeven. Doet ze nog mee met de wedstrijd kipcorns eten morgenmiddag trouwens? Dan sla ik mijn spaarvarken even weer in scherven namelijk, ik weet nu op welk (spaar)varken ik m’n geld moet zetten. Succes met de voorbereidingen alvast en vergeet geen extra zeiltje onder je hoeslaken te steken voordat je gaat slapen de komende dagen. Het chinese menu kan een dag later hardnekkige vlekken in je beddengoed veroorzaken.  

Ik hoor van je K!

Met vr. gr

Fransje Doeck

Hoi pipeloi Kareltje,

Nog een paar weekjes slapen en dan is het zover Karletje Cartonne, de tweede grote fietsvakantie met onze families tezamen! Ik begin inmiddels al slecht te slapen en kan m’n gat niet meer lekker in m’n matras worstelen van de zenuwen. Ik heb alle ‘doem scenario’s’ al in m’n dromen voorbij zien komen en ben daarom maar vast begonnen voorbereidingen te treffen. Ik wil niet weer dezelfde fouten maken als vorig jaar Karel. Ik heb m’n paspoort reeds aan mijn bovenbeen bevestigd met ducktape en in mijn koffer zitten onderdelen die vorig jaar ontbraken. Met wat passen en meten kan er nog net een tandenborstel, plastic bestek, potje marmite, koffiemok, zwemspeedo, woordenboek, zaklantaarn, zjeudeboel bal en een flesje zonnebrand factor 50 voor op de kuiten bij.

De kinderen geven we dit jaar een Lingo petje zodat ze niet weer met de vellen op hun verbrande neus op plaats van bestemming aankomen. Anders blijf je smeren. Verder lijkt het me slim dat je Gonny een reservewiel op haar rug vastbindt, er schoot vorig jaar ook om de zoveel meter een band onder haar driewieler vandaan en rond de grens van Belgie heb je niet altijd een fietswinkel in de buurt. Ik neem aan dat je dochter van vijftien dit jaar ook zelf gaat fietsen? Of probeer je die kleine obesitas dit jaar nog steeds achterin je karretje te proppen? God wat had ze het warm toen ze als een zwetende homp kaas klem zat onder dat gele afdakje van je fietskarretje. Moet zeker 50 graden celcius onder dat smeltende gele plastic zijn geweest…

Naast het inpakken moet ik m’n dochtertje eigenlijk nog helpen met haar spreekbeurt over ”pathologische leugenaars” van volgende week. Ik ben echter erg druk met de voorbereidingen en heb gezegd dat jij haar hier vast wel even mee wilde helpen. Het onderwerp ligt jou ook beter dacht ik. Ze reageerde echter wel een beetje bedroefd aangezien jij bij het helpen met haar werkstuk over honden van vorig jaar ook niet verder kwam dan een keutel met een vlaggetje erin. Iets wat haar een onvoldoende en twee week schorsing  heeft opgeleverd destijds.  

Je zou me echt ontlasten als je haar wil helpen met d’r werkstuk, dan kan ik verder met de voorbereidingen. Ze rolt zo naar je caravan. Alvast bedankt vriend, geef haar niet een te zware lunch dit keer…

ps: We zijn ook bijna klaar met het ontwikkelen van de laatste bruikbare kiekjes van het beschuitfluiten tijdens jullie 40 jarig huwelijk. Er is een hoop verloren gegaan door de beschuitkruimels tussen de spoelen van je fototoestel. 

Frans Doeck