Ik had eigenlijk al wel weer gehoopt van je te lezen sinds het akkefietje waar Freek ons gisteren in heeft geluisd. We hadden ook kunnen weten dat die kleine vleesprop ons niks dan ellende en verderf wenst in het leven. Hoe konden we hier nou met open ogen intrappen Karel? Als we logisch na hadden gedacht; natuurlijk verdienen we geen bakken met geld door naakt rond te gaan rennen voor Stichting Aap over het hoofdveld van onze locale voetbalclub tijdens de wedstrijd. Ik vond het al wat vreemd worden toen hij zei dat we er apen geluiden bij moesten maken. Ik baal wel dat ik weer degene ben geweest die eraan moest geloven omdat jij naar eigen zeggen al zo vaak gepakt was voor zogeheten ’streaker acties’.

Het enige wat ik kon denken was “gaan!” toen Freek de verlossende woorden “NU Frans!”vanaf de tribune riep.  Ik herinner me de helft niet meer omdat ik door de zenuwen in een verdwaasde roes over het veld rende. Het enige wat ik nog weet is dat ik rakelings met m’n ontblote klokkenspel langs de tweede doelpaal rende (onder luid gescheld van supporters) tot ik met een rotgang door een beveiligingsmedewerker met m’n Duitse helm in de grasmat werd gebeukt. In de dorpscourant zag ik vanmorgen dat ze me in de houdgreep van het veld hebben getild…

Achteraf jammer dat ik geen tijd meer had gevonden om m’n sokken uit te doen. Mijn vrouw was woedend toen ze in de krant zag dat ik met m’n nieuwe setje sokken van de Wybra door de blubber van het hoofdveld had gebaggert. Enfin, vanaf dat moment begon de ellende waar geen mens op zit te wachten.

Zo zat ik even later met m’n ijzige balzakje bij de directeur van de club op kantoor om verhaal te doen van het voorval. Toen ik vertelde dat het voor Stichting Aap was sloeg hij zo woedend met z’n vuist op z’n bureau dat ik alles bij mijn benen omlaag m’n sokken in liet lopen. Hetgeen hem nog vuriger maakte omdat z’n Perzisch tapijt onder mij ook meteen van mijn vloeibare antibeitslaag voorzien was. Toen ik vervolgens een bruine kruimeltaart vanuit m’n rug kopjes voelde geven heb ik vriendelijk toch dringend gevraagd of ik even naar het toilet mocht. Eenmaal op het toilet heb ik eerst even met m’n hoofd tussen m’n knieen zitten jammeren om me vervolgens als een kat in het nauw door het wc-raampje naar buiten te wurgen alwaar ik razendsnel het struikgewas in ben geschoten. De toegesnelde pers heeft me zelfs daarbij nog op de gevoelige plaat vast kunnen leggen…

Terwijl ik met zevenmijls passen door het open veld rende hoorde ik achter met vanuit het stadion de verveldende lachende stem van Freek nog gillen; “Ik STA voor Aap, moehahaha”. Ik moet die jongen niet op de camping tegenkomen want dan is hij van mij. Ik kom zelf overigens de komende week even niet meer m’n caravan uit. Het staat hier bezaaid met fotografen op de camping. Heb jij mijn sokken en kleren nog meegenomen die achter de duck-out en de in de wc lagen Karel? Zo ja, zou je ze door het raampje van de caravan willen drukken als niemand in de buurt is? Bij voorbaat dank grote vriend.

Groetjes van een Frans met een griepje…

Nog een paar nachtjes slapen en je mag weer een jaar op het telraam des levends bijschuiven! Kun je de zenuwen nu wat beter onder controle houden? Ik hoorde van Gonny dat je verleden jaar al twee week van te voren iedere avond je bedstee volscheet van de zenuwen. Ik las vanmorgen op het mededelingen bord dat we je verjari weer met hetzelfde fietsgroepje op de camping gaan vieren, gezellig. Ik ben benieuwd hoe laat de campingwacht ons dit jaar de mond snoerd en de put dempt. Toen ik de foto’s terugkeek van verleden jaar viel me wel op dat je door je maagverkleining toch enorm bent afgevallen Kareltje. Je bent toen nog met een lelijke smak door je klapstoel geklapt met je plofkop en ballonkuiten…

Hoe ga je het dit jaar eigenlijk aanpakken met de kinderen? Ik neem aan dat ze dit jaar niet weer alles van dichtbij hoeven mee te maken? Na een paar goudgele pretcilinders gebeuren er toch vaak dingen op je verjaardag waar menigeen in zijn ergste nachtmerries nog van walgt. Vooral als je Gonny d’r kooi weer open gooit en zonder handrem aan de bessenwijn zet. Vorig jaar was haar broekrok ook van boven tot onder met McDonalds uitwerpselen besmeurt. Ongelofelijk dat ze dan alsnog gehaast verder bunkerden zonder broekrok, als een stel wulpse heftrucks op het zeil van de voortent…

Ze hebben het begrip ‘camp feeders’ wel erg letterlijk genomen destijds. Haar ademhaling piepte als een scharniertje ook toen ze was uitgegeten weet je nog? De kinderen hebben sinds die dag nooit meer om McDonalds gezeurt trouwens, dat moet ik ze meegeven. Doet ze nog mee met de wedstrijd kipcorns eten morgenmiddag trouwens? Dan sla ik mijn spaarvarken even weer in scherven namelijk, ik weet nu op welk (spaar)varken ik m’n geld moet zetten. Succes met de voorbereidingen alvast en vergeet geen extra zeiltje onder je hoeslaken te steken voordat je gaat slapen de komende dagen. Het chinese menu kan een dag later hardnekkige vlekken in je beddengoed veroorzaken.  

Ik hoor van je K!

Met vr. gr

Fransje Doeck

De reden dat ik even een tijdje niets van me heb laten horen is omdat we een probleempje hebben gehad bij het straktrekken van onze spiksplinternieuwe voorluifel.  Na die kurkdroge weken in augustus waren de haringen met geen mogelijkheid onder de grasmat te krijgen. Wat kan die kleigrond hardnekkig zijn zeg. Die tip van je om gewoon koppig door te slaan heeft ons helaas de das om gedaan..

Ons prachtige plekje bij het water, waar we al 12 jaar met de familie ten Brink om hebben gestreden, heeft weer een totaal andere aanzicht gekregen. Gonny zegt dat het een beetje lijkt op een middagje Scheveningen met Freek.. Misschien wordt ons verzoek om een hypermodern waterpark bij de camping te maken nu toch ingewilligd. Wat ik alleen een beetje vreemd vond was hoe het gehele campingbestuur tijdens onze presentatie het in de broek deed van het lachen. Die ideeen/tekeningen van jou van de waterglijbanen leken mij ook erg gaaf. Bij die laatste wasko-seminar had je goed opgelet ..Misschien hadden we ons inderdaad ook wat meer mogen verdiepen in de wetten van Newton. Ik denk dat als we die looping eruit halen het een mieterse glijbaan wordt.

Ik hoorde dat je zusje Fien een nieuwe baan heeft. Hoe is het vredesnaam mogelijk dat ze in een keer haar droombaan heeft gekregen. Ik weet dat iedereen in Bunne-Zuid op die baan als callcentermagazijnmederwerkster zat te azen. Gister heb ik haar nog even opgezocht en een vrolijk plaatje genomen. Wat moeten jullie trots op haar zijn. Geef d’r een dikke pakkerd van me.

Ik zal morgen even met gereedschapkist meenemen. Dan kunnen we na de speurtocht met jullie zweterige peeshok aan de slag.

Met vriendelijke groet,

Karel (de beuker)