Beste Karol,

De week is weer begonnen! Ik hoop dat je m’n email leest want je bent slecht te bereiken. Zo was ik samen met een groep van 15 andere personen gisteren bij je caravan voor de computer cursus maar je was zelf helaas nergens te bekennen. Ik heb de groep het eerste kwartier rustig kunnen houden door te vertellen over je zware stoelgang. Echter, iedereen had al betaald voor de cursus dus na een uur wachten begonnen de cursisten aan je caravan te duwen en trekken. Je linker achterwiel hadden ze wel heel snel los trouwens, toch eens naar die kogellagers kijken. Ik geloof dat Freek z’n vader de trekhaakdop per ongeluk in de vijver liet vallen. Met een koevoet heeft Bruutje van Likstra je caravandeur uit z’n voegen getrokken in de hoop jou binnen aan te treffen. Helaas kwam hij van een koude kermis thuis en stond hij regelrecht in de ondergrondse van een geschrokken Gonny te staren…

 Haar complete kolos bibberde van de angst, fascinerend om te zien hoelang die olifantenhuid van d’r door trilt. Ze vertelde bibberend dat je met een knikkerzak vol met briefgeld naar de kermis een paar dorpen verderop was gefietst. Ik hoop niet dat het met geld van de cursisten is gewest, ze leken wel kwaad namelijk. Om de schade te beperken heeft Gonny aangeboden de computer cursus van je over te nemen. 1 voor 1 mochten we de caravan in om les 1 van de cursus met Gonny door te nemen. Ik heb maar aangeboden als eerste te gaan zodat ik waar nodig wat kon bijsturen. Het probleem begon echter al toen Gonny het ‘aan-knopje’ van je pc niet kon vinden.

Na een half uurtje zoeken kwam onder een bananenschil het aanknopje aan het licht. Eenmaal opgestart liep de les dan toch echt vast omdat werd gevraagd op de ‘Enter-toets’ te drukken. Die konden we niet vinden…

Waar zitdie toets op jou toetsenbord Karel, ik heb een fotootje zodat je hem kunt markeren en aan het fotoregister van je lesboekje kunt toevoegen.De rest van de club heeft kwaad de benen genomen na het zien van je leslokaal/caravan en komen volgende week hun geld weer ophalen vertelden ze Gonny met een hooivork tegen d’r krentenbaard. Toen ze aanbood om een strip-act op te voeren ter compensatie hebben ze je modeltrein nog op non-actief getrapt bij het verlaten van je sleurhutje geloof ik.

Ik hoop zelf volgende week gewoon weer op cursus bij je te kunnen komen, de andere jongens zullen de cursus toch niet meer hervatten denk ik.

Fransje

Een goede morgen deze morgen kijkbuis-vennoten van “Losventiel”.

Het beloofd vandaag een warme dag te worden dus ik heb mijn achterwerk eerder dan normaal uit de bedstee getild. Zoals je weet gaan we in de namidaag de gemaakte vlotten voor het eerst testen met de welpjes van de scouting. Dat was eigenlijk ook de reden dat ik vanmorgen de caravan maar vast een poets wilde geven. Echter heb ik de poetslap halverwege in het nieuwe sop moeten achterlaten wegens ongewenste omstandigheden…

Het begon allemaal toen ik vanmorgen met mijn vrouw in de clinch lag over m’n werk tenue. Ik had gisteren voor het slapen een outfitje voor mezelf klaar gelegd waarin ik  vandaag wou gaan schoonmaken. M’n steunkousen, stretch wielrenbroek en Omroep Max hemd gebruik ik altijd voor dit soort zwaardere klussen in en rond de caravan. Als er dan een keer wat druppels zweet, kopkaas of een winkelhaak in komt is het geen ramp. Echter, had m’n vrouw het verward met de stapel die naar de kringloop winkel moest dus was ik na wat tranen toch echt op een ander outfitje aangewezen. M’n vrouw had op dat moment al m’n beide broeken en onderbroeken in de was zitten omdat ik normaal toch altijd later uit bed kom op maandag…kortom; improviseren. Het probleem met de broekrok van m’n dochtertje is dat deze me net te ruim is waardoor deze de neiging heeft van mijn gespierde zadel-kadetjes af te zakken tijdens het werken…

Nu was dat niet zo’n probleem, mits je vrouw Gonny niet toevalling langs was gerold en haar vissenogen op mijn achter-brievenbus had laten vallen. Ik was net druk aan het boenen op de rookaanslag van de uitlaat aan de loefzijde van de caravan toen ik ineens een stevige hand achterin m’n broekrok voelde glijen die met 1 worstenvinger mijn ruwe pit probeerde te betreden. Dirty Sanchez op deze vroege morgen?

Toen ik me verschrikt omkeerde stond jouw Gonny met 1 vinger in haar mond als een hongerige wasbeer naar me te staren. Het bleek dus ook de pink van Gonny tussen m’n hamlappen (voelde trouwens zo groot als een bloempot) Zo had ik haar nog nooit zien kijken en terwijl ik bleekjes van angst achteruit liep ben ik over m’n emmertje sop ten val gekomen. Mijn broekrok hing direct vol met bruine massa toen ze met een plakkerig slakkenspoor achter zich aan weer op me af kwam. Hierbij heb ik me op slinkse wijze weten vrij te maken van een bloedstollende aanranding. Ik ben met de emmer aan mijn voet de caravan in gesneld en heb de deur op dubbel slot gezet. Gonny bleef maar aan de caravan wiebelen en roepen dat ik naar buiten moest komen om haar ‘hete bakplaat in te vetten’ ofzo. Toen ik bibberend door het sleutelgat naar buiten gluurde zag ik hoe ze m’n tuinslang uit haar ‘voorbips’ slingerde en schreeuwde als een beer…

Op dat moment brak de deur ineens met een rotslag open en schoot ik helemaal bezweet wakker in bed. Mijn vrouw kwam de caravan binnenlopen en vroeg waarom ik zo verdwaasd in bed lag deze maandag morgen. Mijn schoonmaak tenue lag nog keurig opgestapeld naast bed…het bleek allemaal 1 doffe nachtmerrie godzijdank. Ik ga de caravan even schoonmaken Karel.

Doe Gonny de groeten en tot straks bij de scouting!

Groeten van Frans

Zucht….hoi Karel….

Mijn god wat kan zo’n kater toch voor nare opvliegers zorgen na die coma-zuip verjaardag van je. En dan ook nog eens het kampioenschap ‘met de wind mee fietsen’ vieren op het clubhuis gisteren. De gemeentepils vloeide weer rijkelijk, ik denk dat ik geen seconden van de fles af ben geweest. Had jij gaatjes in alle plastic bekers geprikt ofzo? Ze waren allemaal binnen een mum van tijd op. De kinderen vonden wel dat je dit jaar een beetje voor lul liep in je nieuwe verjaardagskostuum…(ik heb maar gezegd dat het een rupsenpak was)

Gonny kon er na een paar likeurtjes ook niet vanaf blijven he, ik zag dat ze er op het eind een sapstaaf vanaf trok voordat ze zichzelf naar de kleedhokjes achter het clubhuis snelde. Ben jij mijn gehoorapparaatje toevallig nog tegengekomen bij het opruimen? Ik had hem even uitgedaan toen dat malle broertje van je tegen me aan begon te tetteren. Vreselijk zo langdradig als die man is. Zou je even willen kijken voor me? Ik had hem ter bescherming in een bladerdeeg plakje gerold en op de frituurpan gelegd volgens mij, vlak bij jou kado’s. Heeft freek trouwens de bierfiets wel weer terug gebracht naar het verhuur bedrijf? Mijn complimenten aan Freek voor dat roze kleed dat hij zo mooi over de behuizing van je fiets gedrapeerd had…

Waarschijnlijk ben je nu in je caravan met je nieuwe kado’s aan het spelen. Ik hoop dat m’n brillenkoker met afneemdoekje een mooi plekje in je caravan heeft gekregen. Zal ik vanmiddag even langsfietsen om je Twister spel met je uit te proberen? Ik neem aan dat je dat niet met Gonny kunt spelen namelijk. Het was weer een mooi feestje Karel, tot straks!

Vriendelijke groetjes van een zwakke Frans Doeck die de man met de hamer op bezoek heeft…

Ha die Kareltje,

Fijn om te lezen dat we weer op goede voet verder kunnen Cartonne. Ondanks Gonny’s onsportieve kolos heeft ze dit sportief opgenomen. Soms reageer ik mijn agressie af op de mensen die het dichtst bij me staan. Hoewel je om Gonny ook niet makkelijk heen komt als ze dicht bij je staat maar toch, je begrijpt me wel. Zand erover! Heel strand erover voor Gonny! Ik hoop dat Gonny haar wonden snel zullen helen zodat we weer met vers belegde marmite bammetjes door de laaglanden kunnen wieleren.

Ik verheug em trouwens al op de cursus-avond modelbouw bij  Tjobbe. Tegenwoordig is de dinsdag weer een vrije avond zonder cursussen. De cursus rietdekken gaat ook al niet meer door want Riet is nog steeds niet helemaal fit sinds de laatste keer dat Tjobbe haar na die fietstocht haast voor dood hebt achtergelaten.  Of was dat kleine Freek? Enfin, ik ben erg benieuwd wat we gaan leren morgen. Ik hoop dat ik dit keer wel gebruik mag maken van je dure verf als ik beloof de kwastjes niet meer te hard op het plastic van de vleugels te verdrukken? En ja, daarna spoel ik ze af en zet ik de kwastjes op de kop in dat lege potje Marmite met het label “Van Karel Cartonne…AFBLIJVEN DUS” erop. Akkoord?

Ik zit inmiddels achterin de touwslagerij van Ton te internetten want “Freek “z’n vader “Lans” kijkt nu thuis naar mijn computer. M’n compter schijnt een virusje op te hebben gelopen. Volgens Bef staat ie ook te dicht bij de klapperende achterruit van onze caravan. Ik heb Lans wel gevraagd zijn kleren even buiten aan het haakje te hangen zolang hij bezig is want z’n lichaamsgeur is als dat van een dood geboren zeepaard.  Ik kon het trouwens niet laten om hem even op de foto te zetten, het blijft toch wel een leuke verschijning die man.

Tot morgen Kareltje, het beloofd een uitdagende cursus te worden begreep ik al van Tjobbe dus ik ga vroeg op bed. Hopen dat Lans straks klaar is met m’n computer.

Groetjes,

Fransje