Ik mag het misschien niet zeggen maar ik heb het lachen weer op m’n kopkaas staan sinds de mannen in het blauw mijn jolige vriend karel weer vrij gelaten hebben na je woedeuitbarsting tijdens de verkiezingen van vorige week. Aan je ingevallen plofkop was wel te zien dat ze je in de lik geen quarterpounders serveerden Karel. Je dochter belde me een uur van te voren of ik bij haar wilde komen op het moment dat de politie je bij haar zou afzetten na je vrijlating. Ze vertelde dat je het hotel uit bent gezet wegens wanbetaling en grote openstaande rekeningen hebt bij de Woeste Hoeve trouwens? Nou ja, eerst maar weer even appeltaarten en oude sokken volblaffen bij je dochter thuis Karel. Beter niet die steunkousen van d’r gebruiken trouwens, dat worden al snel verstijfde latten als je miljoenenleger in vloeibare behanglijm opdroogt.

Toen het busje aan kwam rijden leek het net of we getuigen gingen zijn van de vrijlating van een aggressieve Olifant. Het busje zakte bijna door z’n voegen zo wild als je op de achterbank aan het piepen en schudden was. Heb je nog last van de verdoving die ze vanaf een afstandje in je speknek schoten trouwens? We hebben je met 3 man sterk naarbinnen gehesen in je witte pakje, je dochtertje wist niet dat het een dwangbuis betrof dus heb maar gezegd dat je je broekriem waarschijnlijk tevaak had omgeslagen vanmorgen…

Maar fijn dat je dochtertje je in huis wil nemen Karel. Ik zal deze week wat schone kleren voor je halen van de kringloop winkel. Nog een week in de broekrokjes en K3 truitjes van je dochter rondrennen is ook niks. Och wat hebben haar vriendinnen gelachen in de keuken toen ze je hoorden jammeren vanuit de slaapkamer. Later kwam ik er pas achter dat eentje stiekem naar binnen geslopen was om een fotootje van je te maken…lijk-wit strompelde het meisje richting wc toen ze je gezien had…arm kind…

Je moet die kousen dus niet gebruiken om je overtollige vruchtbaarheid te lozen. of heb je in de bajes iemand al een heria en volle darm bezorgd toen ie een zeepje op wilde rapen?

Nou ja, kom maar even lekker bij…ik zoek je snel even op als de verdoving is uitgewerkt! Gaan we er een dagje op uit met de kinderen!

ps: vraag je dochtertje anders ook even of ze iets van een bustehouder te leen heeft, of is ze daar zelf nog te jong voor?

Fransje Doeck

Ik heb reeds de eerste uitslag van de gemeenteraadsverkiezing op m’n tanden staan. Ik heb van de zenuwen m’n complete rode potloodje tot op de gum afgeknaagd vanmorgen. Enfin, zoals ik je vanmorgen beloofd heb in het stem-basisschooltje bij de ‘4=6′ om de hoek, bij deze een nieuwe blogpost. Erg toevallig dat we elkaar nu met het stemmen voor de gemeenteraad van 2010 ineens tegen het lijf moesten lopen. Het voelde echt alsof ik m’n oude pinpas terugvond terwijl ik al een half jaar een nieuwe heb. Hoe is het afgelopen bij het stembureau? Heb je nog wel mogen stemmen nadat ze je bij de ingang na een bloedstollende achtervolging te grazen namen?

Ik moet bekennen dat ik het zelf ook niet helemaal eens was met de manier waarop ze je tegen de muur drukten nadat je je lange regenjas uittrok om weer eens naakt met teksten over de Partij voor de Dieren op je witte hamlappen door de zaal te rennen. Ik zag wel dat je had zitten zweten op de fiets ernaartoe want de teksten rond je dampkring waren compleet vergaan of uitgelopen door rivieren van zweet. Ik vond het stemmen dit jaar makkelijker dan andere jaren. M’n buurman in het stemhokje naast me hield zijn hand er niet voor dus ik heb zonder moeite af kunnen kijken wat hij invulde. Nu maar hopen dat we de test gehaald hebben, had verder ook niet geleerd voor de gemeenteraadsverkiezingen ofzo.

Leuk om je weer even gezien te hebben in ieder geval. Nu we allebei alweer door ons geld heen lijken te zijn kunnen we elkaar misschien weer eens wat vaker zien. Gefeliciteerd nog met je nieuwe webcam-gepsprek-bedrijfje trouwens. Ik snap nog steeds niet helemaal wat het inhoud maar heb thuis even ingelogd op het web adres dat je vanmorgen met je rode potloodje op m’n witte PVV-petje gekalkte voordat ze je achterin het busje afvoerden. Je gebruikersnaam “Karels’ Kanjers” begreep ik overigens ook pas toen ik je profiel foto ernaast zag…net als je wachtwoord “handjevol”…

Het had zo een verkiezingsposter voor de partij ”Roze Rechts” kunnen zijn. Ik vond je kapsel toch leuker hoe je het vroeger had Kareltje, dit begint wat feministische vormen aan te nemen. Ik zal een dezer dagen ook eens een accountje aanmaken, wellicht kunnen we starten op die manier weer wat contact te hebben als dat meer jouw ding is tegenwoordig. Gaan we dan binnekort ook weer eens wat fietsen? Je kunt wel wat kleur op je ‘kanjers’ gebruiken dacht ik zo. Tot die tijd…toi toi toi Karel!

Gr Frans

Nog even je laatste pijnstillers en slijmproppen doorslikken, hap frisse lucht door je doorrookte luchtwegen pompen en een vers banaantje voor de energieboost nuttigen want het weekend staat alweer voor de deur te popelen! En daar heeft deze jongen erg veel zin in want het schema voor dit weekend is af. Ik heb de activiteiten lijst al in het losventiel clubhuis boven je laatste wisselbokaal voor je record ‘kampioen 2008 paalzitten voor de senioren’ opgehangen. Misschien moet je je wisselbeker eens mee naar je hotelkamer nemen want hij staat er nu toch maar als centenpotje voor de wc weg te roesten. Ik ben inmiddels alweer dagen in de weer met de laatste voorbereidingen voor het herfsttoernooi klootschieten op de club. We hebben dit jaar tevens erg veel nieuwe aanwas vanuit omliggende dorpen, het begint een fenomeen te worden Kareltje.Vooral de muzikale optocht ter afsluiting van het toernooi is iets waar vele omstanders alweer kwijlend naar uit kijken. Veel mensen hebben het ook nog over de ‘crazy piano act’ die je met je vader opvoerde vorig jaar…

Ik voel de vrieskou vroeg in de morgen al via m’n balzak m’n rug opkruipen en dat geeft zo’n heerlijk herfst gevoel Karel. Ook de bilnaad wordt niet gespaard als ik met m’n fluweel zachte maanlandschap op een halfbevroren gelzadel spring s’morgens. Echt herfst. Weet je het ultieme herfstgevoel trouwens nog Karel? “Iedere dag wakker worden naast een eikel” hihi, daar is Gonny nu mooi vanaf. Gonny kan nu dan wel alleen in je oude caravan vastgroeien maar ze zal je uren durende kak-sessies geen minuut missen denk. Man, man, man wat kon jij daar lang zitten met je kruiswoordpuzzeltjes. Zelfs als ik bij je op bezoek was bleef je zeker een uurtje of twee tussen die eikenhouten schotten van je schijthuisje plakken.    

Ik heb altijd gedacht dat je er met iets stiekems bezig was in tussentijd maar als ik achteraf voor de ’sneak-preview’ ging dan vond ik slechts die oude Playboy met de kaft van een Sjors&Sjimmie eromheen. Enfin, over stiekem gesproken. Toen ik vanmiddag de laatste slingers over de prijzenkast wilde gooien kwamen er twee oude bekenden van je verlegen het clubhuis binnen schuifelen. Het bleken twee oude klasgenoten van je met wie je al jaren contact onderhoud door brieven te schrijven zeiden ze. Ik weet niet of ik het bij het rechte eind heb Karel maar als dit die twee ‘geile stoten’ van je basisschool zijn waar je al jaren over opschept dan voel ik me toch lichtelijk in de maling genomen… 

Ik dacht eerst even dat ze voor die cursus voor anonieme alcoholisten een deurtje verderop kwamen maar ze vertelden toch echt onder de nicknaam “Karels Angels”door het leven te gaan. Ze hadden over je miljonairs bestaan gelezen in een van je brieven en verheugden zich nu al op de beloofde ‘zwarte magica van kezende Karel avond’ of zoiets. Heb gezegd dat je waarschijnlijk weer op je hotelkamer in je 3d sexmachine vast gegespt zit. Vergeet je je muzikale stuk voor morgen niet te repeteren Karel?!

Tot morgen en maak je borstjes maar nat voor een bewogen weekend!

Gr. Frans D.

Het was alweer even geleden dat we een berichtje gepost hadden maar dat heeft meer te maken met de drukte die ‘dukaten spenderen’ met zich mee brengt. Krappe twee week verder en er is nog steeds geen einde van de geldtunnel in zicht gelukkig. Ik maak me echter wel een beetje zorgen om je Karel. Je lijkt van een nette, rustige, vrolijke camping -en fietsliefhebber te veranderen in een geldwolf die zijn vertier zoekt bij de chin-jap-spec wegrestaurants en parkeerplaatsen of huurkamers vol met meisjes van lichte zeden. Je kon je dochter ook niet eindeloos wijsmaken dat je op recept van de dokter elke dag een Thaise massage nodig had. En kijk wat er nu gebeurt is. Je dochter stond vanmorgen in mijn hotelkamer aan m’n koningsbed te huilen omdat ze zich zo verlaten voelde door haar doorgeslagen miljonairs vadertje. Je had haar droevige gezichtje moeten zien Karel…

Tuurlijk is het niet leuk als ze dagelijks in haar uppie met een limo van de basisschool wordt afgehaald Karel, dat kind mist haar pa. Juist nu Gonny wegrot in die beschimmelde oude caravan van je zoekt ze steun bij jou. Dit zal ze nu niet toegeven aangezien ze vol zit van woede over je glippertje Karel. Jij had ook niet kunnen weten dat je dochtertje je zou volgen naar die zogenaamde Thaise massage salon in de rosse buurt. Wat zul je enorm geschrokken zijn toen ze vol bravoure jullie naaikamertje binnen kwam vallen met een camera op je gestijfde fluit. Ik weet niet waar dat kleine naaiprinsesje heen is gevlogen maar de foto beloofd niet veel goeds als ze je hier mee gaat chanteren Karel…

Zelf had ik ook wel het idee dat je soms een beetje doorslaat in je perverse ideeen hoor Karel. Ik begon vooral te twijfelen toen je op de rommelmarkt ineens oude transformators, joysticks, trilplaten, duikbrillen en meer aanschafte voor een nieuw opwindend project van je. Kan me ook niet voorstellen dat die hyper-moderne 3d sexmachine van je nou echt goed kan zijn voor je zenuwstelsel en hart ritme. Pas maar op met die versleten rikketik onder zoveel spanning van Karel. Die ene keer zal vast niet de laatste zijn geweest dat je ineens een klap van 300 volt door je urinebuis en teelballen kreeg omdat je per ongeluk de wasdroger, tv en koffiezetapparaat naast je sexmachine op dezelfde stroomgroep had draaien. Man, man, man wat een knal was dat. Onvergetelijk trouwens om je kop te zien elke keer als je achter je apparaat gekluisterd zit…

 Ik heb je dochter een knikkerzak vol briefgeld gegeven om met Gonny te delen en gezegd dat ik met je zou praten over het probleem. Wanneer kom je weer eens je hotelkamer/laboratorium uit Karel? Dan praten we even bij in de lobby beneden. Tot horens grote vrind!

Groet Frans

Wat een genot om vanuit de Royal suite van onze hotelkamer op een laptop zo groot als je oude caravan nu eens op de blog te schrijven. Geld maakt wel degelijk gelukkig Kareltje. Zo heb ik vanmorgen mijn bruine miljonairsbillen met een briefje van honderd euro door een kamermeisje af laten vegen en heb ik een tuiman gehuurd om uien te snijden voor in mijn omelet deze morgen. Gewoon omdat het kan. Echt briljant om te zien hoeveel vrienden je hier ineens aan overhoudt. Verder heb ik mijn fiets compleet omgebouwd met de nieuwste technische snufjes als een gelzadel, verchroomde trapper, RVS zadelpen en andere toeters en bellen. Ik heb voor jou een goudfluwelen vlaggetje voor achterop besteld en een in goud gelakte propellor voor op je petje. Hoe staat hij bij jou Karel, is het proces al bijna gewonnen over bewindvoering? 

Ik kan me niet voorstellen dat je nu ineens onder begeleid wonen wordt ondergebracht Karel. Het was misschien wat grof dat je Gonny meteen met een oprotpremie (lees: je oude caravan) op straat hebt gezet maar moest ze je dan direct opgeven als labiele miljonair die persoonlijke begeleiding nodig heeft? We komen er vast wel uit Karel, kopen die ambtenaren gewoon om ofzo. Tot die tijd lijk je je niet te vervelen Kareltje, ik heb gisteren tot half vier s’nachts wakker gelegen omdat je in de kamer naast mij tikkertje(?) door je hotelkamer deed met wat ingehuurde dansmariekjes ofzo. Het spektakel hield rond 4 uur gelukkig op met een laatste luide kreun als van een maagdelijke dwergcavia die z’n opgekropte behanglijm al jaren kwijt moest. Of had je een spleetoogje bij de bediening van de miljonair fair meegenomen? Ik zag je vanmorgen namelijk met je gestylde coupe in de Quote500 staan met een foto… 

Het wereldje staat je niet verkeerd Karel, waar zullen we vanavond eens gaan eten? De zalm, kaviaar, truffelsaus, koningskrabben en varkenshaas slaan me inmiddels alweer regelrecht op m’n darmkanaal. Als ik s’morgens een blik tussen mijn benen door naar het porselein van de wc werp zie ik slagvelden aan ontlasting waar een strontvlieg nog aan voorbij zou vliegen. Nog even en de verstoorde stoelgang doet ons straks weer als volwassenen in luiers rondlopen Karel. Vanavond gewoon weer eens rustig een kaassouffle met bananenmilkshake in de hotel-lobby naar binnen werken? Kunnen we even afromen met een peren-ijsje op de hotelkamer. Ik moet nu nodig naar beneden, als het goed is wordt m’n nieuwe fiets straks bij de ingang afgeleverd. Volgende week heb je trouwens je eerste rijlessen Karel, heb jou ook meteen maar even opgegeven…

Groet Frans

Ik kom net terug van de notaris en alles is rond, we hebben nu een gezamelijke rekening en kunnen vanaf vandaag alles doen wat er in ons gulzige hartje binnen schiet.  Je kunt die knikkerzak met kleingeld onder je matras ook wel aan de kinderen geven Karel, je dochter zat er toch al wekelijks bij als ze voor het slapen nog even stiekem ging chinezen. We zijn stinkend, stinkend en dan ook stinkend rijk Karel.

Ik zal de lezers van onze blog ook vast op de hoogte stellen van de laatste ontwikkelingen. Zoals jullie hebben kunnen lezen ben ik zelf vorige week failliet verklaard om vervolgens tijdelijk bij Karel en Gonny in de caravan te wonen. Ik had reeds laten schrijven bij de gemeente en van m’n laatste centen die ik in het zijvak van m’n poncho vond wat krasloten en dergelijke aangeschaft. Nog geen dag geleden zat ik met Karel aan z’n klaptafeltje voor de caravan kleurplaten in te stiften toen ineens een telelens zo groot als een rol beschuit onze snuit op de film vastlegde. Gerston Winstonofiets kwam ons mededelen dat de hoofdprijs was gevallen op de caravan van Karel op naam van dhr. F. Doeck!!! Niet-te-ge-loven!!! WE ZIJN WINNAARS!?!!?! Voor degene die het live gemist hebben…

Inmiddels begint het besef me vanaf mijn grote teen via mijn stuitje omhoog te bewegen richting de donkere achterkamer…het is gewoon echt waar he Karel… €9.704.918,-. keiharde dukaten op de rekening. Plus €0,50 cent winst van de krasloten. Ik ben er nog steeds fluisterstil van en ik kak nu al eendenkroos sinds de uitzending. Enfin, we moeten stappen gaan ondernemen. Het geld is nu van ons beiden en we moeten er wijs mee omgaan. We kunnen ons lidmaatschap bij Losventiel in ieder geval meteen aflossen waardoor we ook toegang hebben tot de warme douches. Verder lijkt het me slim om een euro of €3,50 richting de kinderboerderij te sturen voor het vertrappen van dat kuikentje gister tijdens het schoonmaken.

PS: Weet je zeker dat je Gonny direct wil dumpen Karel? Voor het koken, boenen en wassen heb je haar inderdaad niet meer nodig maar was ze helemaal ook geen leuk gezelschap dan? Als je wil ga ik vast op zoek naar een hotel waar we eventueel tijdelijk samen kunnen zitten voordat we een vaste thuisbasis hebben. Moet nu eerst nog snel even naar m’n verzekeraar om wat formaliteiten door te nemen. Vanavond in de Woest Hoeve afspreken om alles door te nemen? Eerste rondje is van mij, kunnen we meteen een keer die dure flipperkast proberen waar je al maanden boven staat te kwijlen. Tot snel Karel!! We zijn gewoon BINNEN!!!!!

Groetjes vrolijke Frans

het zit je niet echt mee he..  om even op je vraag terug te komen.. Tuurlijk kan je bij ons komen crashen. Ik heb ook nog wel ergens een tentje voor je. Weet je nog? die ene tent die we ook altijd mee hadden op de naturistencamping vlak bij de Berkenplas op Schiermonnikoog. Ik vond er laatst nog een fotootje van in m’n plakboek uit 1983.  Wat een tijd was dat!

Niks is leuker om wat te bladeren in die oude fotoalbums van ons. Je herkent de volgende foto vast ook wel.. Juist ja! Deze was na de finale van de All-you-can-eat-frikandellen-race… 48 units!  Het jaar later moest ik mijn titel verdedigen tegen een nieuwkomer genaamd: Gon de Verschrikkelijke! ..  nooit hebben we meer wat kunnen winnen. Kijk nog maar eens even goed naar deze kampioensfoto!

Over kampioenen gesproken. Weet je nog wel dat jij vroeger een topper was in basketbal? Jij was toen echt vet in vorm.. Alle meisje uit Mavo 3 waren op jou verliefd! Gave tijd…

Frans je mag best bij ons slapen maar snachts niet te dicht bij Gon. Ze heeft wat last van mid-night-snack-time.. Ze eet alles wat los en vast zit. Vorig weekend was ik vergeten om bij de Lidl nog wat te halen… was ze al begonnen met de keukenkastjes..

Fransje, oh volgens mij hoor ik de caravandeur.. misschien ben jij het wel…

de massool!

Karel

Ik had je even terug vanuit een internet cafe een mail gestuurd met een dringend verzoek, maar nog geen reactie mogen ontvangen. Vandaar dat ik hem vandaag maar even op onze weblog neerzet, misschien lees je hem dan;

Beste Karel,

Je weet hoelang we al bevriend zijn en je weet dat ik je alleen om een gunst als deze zou vragen als ik echt even geen andere uitweg meer zie. Zoals je weet heb ik sinds de rampzalige brandweerdemonstratie (waarbij mijn caravan vlam vatte) op Koninginnedag inmiddels alweer een poosje een sleurhut in bruikleen gehad van de gemeente. Op zich niets mis mee nee, klopt. Ik ben alleen te goed van vertrouwen geweest toen Freek me een week geleden vroeg of hij mijn caravan mocht lenen om als kassagebouwtje te gebruiken bij een groots crossevenement een dorpje verderop. Zonder na te denken heb ik die speklap m’n sleurhutje uitgeleend  in ruil voor 2 vrijkaartjes voor het evenement. Op zich nog steeds niets mis mee, klopt. Die jongen is wel ouder geworden de laatste tijd trouwens…

Ik had je nog gebeld of je mee wilde maar je nam niet op. Op de dag des onheil ben ik met m’n broodzakje vol halfvolkoren kruimelkoeken op de fiets gestapt richting het evenement. De broekspijp keurig in de beschermbeugels om m’n enkel gepropt en neus op het stuur vanwege de ferme tegenwind. Eenmaal op plaats van bestemming zag ik een groot donker spandoek met piratenhoofden erop en de term ‘Zwarte Cross’. Nadat ik mijn fiets na lang zoeken op een redelijk veilig plekje had geparkeerd liep ik met knikkende knieën door een menigte van brede motorfiguren naar de ingang. Alles en iedereen rook naar bier. Daar stond een uit de kluiten gewassen uitsmijter me op te wachten om onder luidkeels gelach te vragen of ik toevallig verdwaald was. Toen ik uitlegde dat ik vrijkaarten had gekregen voor het uitlenen van mijn caravan lagen alle omstanders op de grond van het lachen. Van achter me in de rij drukte tegelijkertijd iemand een plastic beker bier op mijn hoofd stuk om me vervolgens een duw te geven langs de uitsmijter het terrein op. En daar stond ik dan…

Ik heb even rondgelopen over het terrein op zoek naar Freek en mijn caravan die dienst zou moeten doen als kassagebouwtje. Na wat ellebogen en duwtjes kwam ik op den duur in een feesttent terecht waar ik Freek vanuit een houten klomp enorme hoeveelheden bier achterover zag slaan onder luid geschreeuw van wat omstanders. “Ha die Fransje Doeck!”, riep hij toen zijn bier-drink-prestatie met een luide boer was afgerond. Ik vroeg natuurlijk meteen waar mijn caravan nou precies stond aangezien ik deze nergens had kunnen vinden. “Ga straks maar op de tribune zitten Fransje, dan komt ie vanzelf voorbij!” brulde Freek. “Ze zijn hem nog wat aan het opleuken”, zei Freek. Op zich nog steeds niets mis mee, klopt. Dacht ik ook.

Toen ik met mijn broodzakje op de tribune plaats had genomen tussen wat beschonken toeschouwers kroop me ineens het zweet in de bilnaad. We keken uit op een modderig parcours waar je normaal alleen met een tractor doorheen zou willen rijden. Toen ik net een hap van mijn kruimelkoek wilde nemen sprongen de mensen naast mij juichend omhoog en werd de ruimte gevuld door keihard ronkende geluid van motoren. Door merg en been zo hard klonk het Karel. En toen viel mijn mond wagenwijd open en mijn koekje uit mijn handen op de grond…Met een rotgang zag ik mijn ondergespoten caravan in bruikleen door de modderige bocht op ons afkomen om vervolgens van achteren te doorboord te worden door een andere auto. Ik heb het schouwspel nog vast kunnen leggen en toen werd alles zwart voor mijn ogen…

Inmiddels zit ik met torenhoge schulden bij de gemeente omdat de caravan niet meer in te ruilen was en ‘total loss’ verklaard is. Je raad het al, ik lig inmiddels al een aantal dagen op een slaapbank achter bij het naaktstrandje met gebrek aan woonruimte, voedsel en kleren…

Nu zou ik je willen vragen of ik een tijdje bij jou en Gony in kan trekken…het is mijn laatste hoop. Ik ga zo een kraslot en wat staatsloten van m’n laatste dukaten halen Karel. Daarna kom ik wel even langs je lopen als je het goed vindt. Ik hoop op je begrip Karel, Freek heeft het weer es geflikt…

Kus van een bedroefde Frans.

Ik ben inderdaad fanatiek als het om spelletjes gaat, ze hebben ons ook niet meer uitgenodigd na de eerste en laatste keer bij het levend stratego. Ik denk dan ook dat we een andere activiteit moeten zoeken voor de langslepende zondagmiddagen. Kunnen we niet eens wat andere sporten gaan proberen? Ik weet dat je nog steeds trauma’s hebt aan de gymlessen van vroeger maar atletiek lijkt me nog altijd iets voor ons. We hoeven tegenwoordig vast niet meer op de club te douchen en tegenwoordig ben je ook niet meer de eerste en enige met een ferm bosje shaq boven z’n jonge heer. Het feit dat je vroeger altijd als laatste gekozen werd bij gym lag denk ik vooral aan het pakje waar je moeder je zelfs op de middelbare school nog in hees…

Grappig om op zo’n ‘oude’ foto te zien hoe verlegen je toen nog altijd was. We kunnen volgende week op proefles als je zin hebt. Met een beetje geluk kunnen we dan met Koninginnedag 2010 samen met Freek een stukje opvoeren op de evenwichtsbalk ofzo. Het schijnt dat de koningin volgend jaar ook even door ons dorpje komt namelijk. Zou wel leuk zijn als je dan wat anders aan trekt als vroeger karel. Die gepofte aardappel van je hangt anders wel erg opzichtig in je badpak. (Of doe dan op z’n minst een oranje badpak aan) Is het misschien ook een idee om die lieve Gonny van je weer eens mee te nemen naar de sportclub? Het wordt de hoogste tijd dat die kanonskogel van je weer es wat nieuwe pasjes en oefeningen aanleert. Dat eindeloze trucje van d’r met die nieuwe navel-piercing hebben nu ook wel gezien…

Hoewel jij er altijd nog hard om kunt lachen is de ‘jeu’ is er voor de rest van de camping gewoon een beetje af Karel. Net als d’r ‘kurkentrekker truc’ vanuit haar andere inham. Gaat het verder trouwens goed met d’r? Ik zag laatst dan ze met haar linkervoet enorm naarbinnen loopt. Volgens mij zit daar helemaal geen zool meer onder d’r schoen want ze waggelde als een stervende pinguin met maagzuur over de camping.  In de campingwinkel hebben ze wel wat steunzooltjes eventueel. Enfin, doe haar de groeten en laat even weten als je/jullie mee wil sporten!

Groeten Frans Doeck

het is weer even geleden dat ik wat op onze kalkmuur heb geschreven.. Internet lag eraf. Gonny heeft met grof geweld het kantelraampje dichtgetrokken, waar ik  onze netwerkkabel vakkundig doorheen had getrokken. Dat kind kent haar krachten niet.. Dat raampje kreeg ik dus met geen mogelijkheid meer open en ik kon ook Gon niet meer vragen om te helpen want die lag weer met haar dikke koffieboon in ‘t zaikenhoes.. Haar cholesterol was weer skyhigh na die brigdeavond bij jullie 2 weken terug. Ik heb nog niets van haar gehoord (even rust in de tent).

Freek was op het idee gekomen om het gehele raam uit het dak te zagen en weer een nieuwe te plaatsen.. en dat hebben we dan ook zo gedaan. Na netjes alles weer geinstalleerd te hebben had deze jongen weer internet. Ik had nog geen seconde mijn mail geopend, toen ik deze mail van Kale Tonnie kreeg. Hij had met jou weer zaterdag op het slagveld gestaan. De titel van de mail heette: Paniek, Angst en TOTAL CHAOS!

De bijgeleverde foto zeg alles!

Probeer het de volgende keer voor iedereen leuk te houden. Je hoeft niet altijd te winnen. Je mag er ook wel eens een gezellige dag van maken.

Nou ik spreek je snel weer. Ik probeer wat vaker wat te posten..

Gegroet,

K’tje

Ik had eigenlijk al wel weer gehoopt van je te lezen sinds het akkefietje waar Freek ons gisteren in heeft geluisd. We hadden ook kunnen weten dat die kleine vleesprop ons niks dan ellende en verderf wenst in het leven. Hoe konden we hier nou met open ogen intrappen Karel? Als we logisch na hadden gedacht; natuurlijk verdienen we geen bakken met geld door naakt rond te gaan rennen voor Stichting Aap over het hoofdveld van onze locale voetbalclub tijdens de wedstrijd. Ik vond het al wat vreemd worden toen hij zei dat we er apen geluiden bij moesten maken. Ik baal wel dat ik weer degene ben geweest die eraan moest geloven omdat jij naar eigen zeggen al zo vaak gepakt was voor zogeheten ’streaker acties’.

Het enige wat ik kon denken was “gaan!” toen Freek de verlossende woorden “NU Frans!”vanaf de tribune riep.  Ik herinner me de helft niet meer omdat ik door de zenuwen in een verdwaasde roes over het veld rende. Het enige wat ik nog weet is dat ik rakelings met m’n ontblote klokkenspel langs de tweede doelpaal rende (onder luid gescheld van supporters) tot ik met een rotgang door een beveiligingsmedewerker met m’n Duitse helm in de grasmat werd gebeukt. In de dorpscourant zag ik vanmorgen dat ze me in de houdgreep van het veld hebben getild…

Achteraf jammer dat ik geen tijd meer had gevonden om m’n sokken uit te doen. Mijn vrouw was woedend toen ze in de krant zag dat ik met m’n nieuwe setje sokken van de Wybra door de blubber van het hoofdveld had gebaggert. Enfin, vanaf dat moment begon de ellende waar geen mens op zit te wachten.

Zo zat ik even later met m’n ijzige balzakje bij de directeur van de club op kantoor om verhaal te doen van het voorval. Toen ik vertelde dat het voor Stichting Aap was sloeg hij zo woedend met z’n vuist op z’n bureau dat ik alles bij mijn benen omlaag m’n sokken in liet lopen. Hetgeen hem nog vuriger maakte omdat z’n Perzisch tapijt onder mij ook meteen van mijn vloeibare antibeitslaag voorzien was. Toen ik vervolgens een bruine kruimeltaart vanuit m’n rug kopjes voelde geven heb ik vriendelijk toch dringend gevraagd of ik even naar het toilet mocht. Eenmaal op het toilet heb ik eerst even met m’n hoofd tussen m’n knieen zitten jammeren om me vervolgens als een kat in het nauw door het wc-raampje naar buiten te wurgen alwaar ik razendsnel het struikgewas in ben geschoten. De toegesnelde pers heeft me zelfs daarbij nog op de gevoelige plaat vast kunnen leggen…

Terwijl ik met zevenmijls passen door het open veld rende hoorde ik achter met vanuit het stadion de verveldende lachende stem van Freek nog gillen; “Ik STA voor Aap, moehahaha”. Ik moet die jongen niet op de camping tegenkomen want dan is hij van mij. Ik kom zelf overigens de komende week even niet meer m’n caravan uit. Het staat hier bezaaid met fotografen op de camping. Heb jij mijn sokken en kleren nog meegenomen die achter de duck-out en de in de wc lagen Karel? Zo ja, zou je ze door het raampje van de caravan willen drukken als niemand in de buurt is? Bij voorbaat dank grote vriend.

Groetjes van een Frans met een griepje…

Ik ben blij dat je weer beter bent want je was gisteren zacht gezegd op je best bij de tennisclub Karel. Ik zag direct dat je weer bij de dames aan het kijken was omdat je fiets met een diepgevroren loempia onder de snelbinders in de schaduw tegen het hek van de tennisclub geparkeerd stond. Precies op de plek waar je altijd over het hek klimt. Hoe wist jij dat dochter van de voorzitter gisteren moest spelen eigenlijk? Leuk om je zo te aanschouwen zonder dat je door had. Volgende keer zou ik niet met dat nylon broekje op de tribune gaan zitten Karel, je vleesfluit stond recht overeind zag ik al wel aan de voortent in je dunne broekje. Het programmaboekje bood ook niet bepaald dekking zoals je die er de hele tijd verfrommeld voor hield. Of is het juist je bedoeling dat iedereen je fors gevulde broek vol hete kolen ziet? Op je internet profiel van die nieuwe dating website wind je er ook geen doekjes om Karel. Erg invinitief om jezelf via de spiegel te fotograferen, hopen dat Gonny het niet te zien krijgt…

Ik neem aan dat je voor de wedstrijd ook nog even met je speurneus de bosjes door geweest bent? Je fietstassen zaken namelijk tjokvol met gebruikte tennisballen (ik zag het want je klepjes konden niet eens meer dicht) Pas daar wel mee op he Karel, ze houden je in de gaten sinds je op dat aardappelkistje voor de dames kleedhokjes bent gesnapt. Denk niet dat ze er dit jaar nog intrappen als je een nepsnorretje over je eigen snor plakt en het zou toch eeuwig zonde zijn als je de clubkampioenschappen net als vorig jaar vanuit de bosjes moet aanschouwen…

 Vanuit de bosjes krijg je ook te weinig zon trouwens. Die kanonskogel van je mag best nog wat UV-stralen opvangen heb ik het idee. Ik ben in ieder geval blij om te zien dat je weer helemaal de oude bent. Zit je nog veel op die dating-site eigenlijk? Ik zag dat je inmiddels 3 vrienden gemaakt had in de 3,5 jaar tijd dat je erbij zit. Kon alleen niet goed aan de foto’s van je vrienden zien of het mannen of vrouwen waren. Die ene met dat zwarte ledikant leek me op ide travestiet die elke vrijdag bij de Woeste Hoeve op de buhne staat. Moeten we ook nodig weer eens ons gezicht laten zien Karel, anders krijgen we het abonnementsgeld er nooit meer uit.

Zou je nu je weer beter bent je hond ook zelf weer kunnen onderhouden trouwens? De leden van Losventiel zijn er flauw van dat dat beest de hele week het clubhuis van een bruine plamuurlaag heeft voorzien. Gisteren hebben we met acht man alles schoongemaakt en het zat na vannacht alweer bij de muren omhoog.  Echt dwijlen met de kraan open als die hond wat gegeten heeft. Gisteren hebben we hem nog een paar uur lopen zoeken trouwens, uiteindelijk kwam hij zelf weer terug naar het clubhuis met dat gekke kluifje waar hij bij jullie thuis ook altijd mee in z’n bek loopt…

Die hebben we na een hoop gegrom uit z’n bek kunnen krijgen en tijdelijk in de prijzenkast gezet want dat ding stonk een uur in de wind. Ik hoor graag van je Karel en kijk nu alweer uit naar onze fietstocht richting de Veluwe morgen!

Tot dan ouwe reus!

Groetjes Frans