Kareltje pokdalige sjnohrbahrd!

Ik werd gister door Freek getipt dat hij alle ‘Russian Squirting Gilfs’ (?) virussen weer uit onze blog heeft gekregen en we weer volledig operationeel zijn in de ether! Hij waarschuwde wel dat jij eerst je Atari-achtige computer virusvrij moet hebben alvorens weer in te loggen op ons systeem maar dat terzijde. In de camping winkel kun je anders ook voor €5,00 per half uur even internetten wellicht. Enfin, deze reparatie geeft mij direct aanleiding om mij op m’n recht te beroepen waarmee ik mijn ongezouten stemgeluid hier nog altijd aan de grote klok mag hangen. Hoe is het met je Karel? Met mij gaat het met ups en downs. Ik heb vannacht te diep in het glaasje gekeken bij het Kogelstoot eindfeest en ben er helaas niet zonder kleerscheuren vandaag gekomen… Zoals je weet drink ik normaal niet en dit keer was het Freek die me overtuigde dat de vruchtenbowl (Sangria?) echt alcoholvrij was. Ik werd vanmorgen wakker in een Rode zee bedstee alsof Bef d’r tamponnetje weer es was vergeten in de meest felle dag van d’r periodieke leegloop. Maar Bef is al maandan weg. Ik kon zo weer een emmer met Sangria vullen toen ik m’n dekbed uitwrong vanmorgen. Verder zijn al mijn kleren stukgegaan…Ik  heb zelfs m’n lievelingssandaaltjes vriendelijk toch dringend moeten verzoeken zich richting pedaalemmer te begeven…

…En ik mocht willen dat dat het ergste was Karel…Het laatste wat ik weet is dat ze me met een man of vier op het podium getild hebben om me vervolgens vast te binden aan het sjoelbord dat rechtop stond. Daar hebben de leden me haarfijn in koor toegezongen hoe ze erover denken dat ik (volgens hen) altijd met verzonnen verhalen aankom tijdens het kogelstoten. Het moest maar eens afgelopen zijn met die broodje aap verhalen van Frans Doeck leek het motto te zijn. “Frans Pinokkio! Vuile Huigelaar! Broodje aap!”, galmde onder luidkeels geschater door de feesttent terwijl ik beschonken de eieren en tomaten probeerde te ontwijken die richting mijn gelaat werden geslingerd. Eentje moet een voltreffer geweest zijn want vanaf dat moment is het licht uit gegaan in mijn bovenkamertje. Ik hoorde van Freek dat ik vroeg in de ochtend nog richting bestuurskamer ben gekropen om de voorzitter op de hoogte brengen maar een losse veter heeft me op het trappetje doen vastlopen zo ik begrepen heb van Freek. Uiteraard lag de foto vandaag alweer op m’n mat…

…En ik mocht willen dat dat het ergste was Karel…Ik ben blij dat ik nog in mijn eigen caravannetje wakker ben geworden Karel maar daar ben ik me pas echt kapot geschrokken. Nadat ik mezelf met een houten hoofd in houthakkers hemd richting het kleinste kamertje van de caravan wilde begeven werd ik gestoord door een soort noodkreet van m’n jongste kroost. “Pinokkio!”, riep ze me schattig toe met een glimlach van oor tot oor. Ik murmelde dat de Pinokkio DVD nog wel in de speler zou zitten en slenterde verder richting sanitaire voorziening. Daar aangekomen dacht ik even dat m’n hart stilstond toen ik de spiegel bereikte…

Ze moeten me gister vanaf het sjoelbord met een naald bewerkt hebben Karel. Ik schaam me dood met dat ding en kom vandaag even niet de caravan uit. Zou jij uierzalf, brood en melk willen halen in het winkeltje Karel? Zet het maar voor de deur en mocht je nog om een praatje verlegen zitten dan klop je maar even aan. Pas op met het opstaprekje voor de caravan want daar ben ik vannacht ook nog lelijk langs ten val gekomen, zal glad zijn geweest van de ochtenddauw misschien. Enfin, zand erover.

Hoe maakt Gonny het nu zo zonder suikers en gluten tussen d’r kiezen? Ik hoorde dat onze lieve zitzak al 35 kilo kwijt is? Is natuurlijk nog maar het puntje van de ijsberg maar de kop is eraf zeg maar. Heeft ze nog veel last van onbedwingbare schrans aanvallen? Ik vergeet nooit weer dat je vertelde dat ze in een onbewaakt moment haar tanden aan de loefzijde in het dakleer van je caravan zette omdat ze het in de felle zon aanzag voor trekdrop. Vind het allemaal zo sneu voor d’r. Gisteren vonden we haar al zuigende op de dop van onze trekhaak alsof het een plakkende wijnbal van de kermis was. Man, man, man wat kan de tongetje snel heen en weer gaan als ze weer es een terugval heeft. Ik zou voor de gein onder het linnen eens wat poedersuiker over je eigen dop strooien als ze weer es zo’n driftbui heeft Karel, je weet nooit hoe schoon je hem terug ziet. Immers, hoe hard je zelf ook poetst je blijft het altijd een beetje ruiken. Smeer je nog wel eens pindakaas op je dop eigenlijk of heeft nu zelfs de laatste gevederde vrind van de buren het loodje legt. Goeie ouwe tijd toen je ze allemaal nog springlevend met extra Smeuige Calve volpropte in je jongere jaren trouwens Kareltje. Weet je nog?..

Je bent ook weinig veranderd he. Ik ga het linnen even verschonen. Hoop je zo nog even te zien.

Groetjes Frans Doeck