Hoi pipeloi Kareltje,

Nog een paar weekjes slapen en dan is het zover Karletje Cartonne, de tweede grote fietsvakantie met onze families tezamen! Ik begin inmiddels al slecht te slapen en kan m’n gat niet meer lekker in m’n matras worstelen van de zenuwen. Ik heb alle ‘doem scenario’s’ al in m’n dromen voorbij zien komen en ben daarom maar vast begonnen voorbereidingen te treffen. Ik wil niet weer dezelfde fouten maken als vorig jaar Karel. Ik heb m’n paspoort reeds aan mijn bovenbeen bevestigd met ducktape en in mijn koffer zitten onderdelen die vorig jaar ontbraken. Met wat passen en meten kan er nog net een tandenborstel, plastic bestek, potje marmite, koffiemok, zwemspeedo, woordenboek, zaklantaarn, zjeudeboel bal en een flesje zonnebrand factor 50 voor op de kuiten bij.

De kinderen geven we dit jaar een Lingo petje zodat ze niet weer met de vellen op hun verbrande neus op plaats van bestemming aankomen. Anders blijf je smeren. Verder lijkt het me slim dat je Gonny een reservewiel op haar rug vastbindt, er schoot vorig jaar ook om de zoveel meter een band onder haar driewieler vandaan en rond de grens van Belgie heb je niet altijd een fietswinkel in de buurt. Ik neem aan dat je dochter van vijftien dit jaar ook zelf gaat fietsen? Of probeer je die kleine obesitas dit jaar nog steeds achterin je karretje te proppen? God wat had ze het warm toen ze als een zwetende homp kaas klem zat onder dat gele afdakje van je fietskarretje. Moet zeker 50 graden celcius onder dat smeltende gele plastic zijn geweest…

Naast het inpakken moet ik m’n dochtertje eigenlijk nog helpen met haar spreekbeurt over ”pathologische leugenaars” van volgende week. Ik ben echter erg druk met de voorbereidingen en heb gezegd dat jij haar hier vast wel even mee wilde helpen. Het onderwerp ligt jou ook beter dacht ik. Ze reageerde echter wel een beetje bedroefd aangezien jij bij het helpen met haar werkstuk over honden van vorig jaar ook niet verder kwam dan een keutel met een vlaggetje erin. Iets wat haar een onvoldoende en twee week schorsing  heeft opgeleverd destijds.  

Je zou me echt ontlasten als je haar wil helpen met d’r werkstuk, dan kan ik verder met de voorbereidingen. Ze rolt zo naar je caravan. Alvast bedankt vriend, geef haar niet een te zware lunch dit keer…

ps: We zijn ook bijna klaar met het ontwikkelen van de laatste bruikbare kiekjes van het beschuitfluiten tijdens jullie 40 jarig huwelijk. Er is een hoop verloren gegaan door de beschuitkruimels tussen de spoelen van je fototoestel. 

Frans Doeck