Mexicaanse verrassing
Beste vennoten van losventiel,
Wat leuk dat je weer op onze weblog leest. Gisteren zijn we (Doeck & Cartonne) bij de mexicaan wezen eten. Ik weet wat je denkt, met een verstoorde stoelgang is het niet slim om met je krent aan de bruine bonen en garnalen te gaan zitten. We zijn na het eten dan ook druk geweest onze broeken leeg te hozen. De emmers waren haast niet aan te slepen maar het eten was lekker. Laten we bij het begin beginnen…
We zijn rond half zes op de fiets gestapt vanaf Fons z’n oprit. Fons ging zelf niet mee vanwege z’n plaatselijke lekkage in de broek maar het leek ons leuk om daar op de pedalen te stappen. Kareltje had vandaag zo’n speelgoed handvat van Bartsmit op z’n fiets gezet die een brommer geluid maakt als je eraan draait. Het eerste stukje vroeg hij of ik bij hem aan wilde hangen om de indruk te wekken dat hij op een snorfietsje zat. Gelukkig had Karel de batterij gisteravond verkeerd in de oplader gelegd waardoor deze net buiten het dorp alweer leeg was en we ‘normaal’ verder konden wieleren. Bij de eerste pleisterstop heeft Kareltje nog even aan zijn nieuwe ‘brommer’ handvat gesleuteld maar het Bartsmit beestje gaf geen krimp meer. Omdat Karel niet met 1 roze en 1 zwart handvat verder wilde fietsen heb ik z’n fiets vastgeklemd en heeft Karel het speelgoed handvat met de felle agressie van een hongerige Hyena stukgetrokken om hem vervolgens met een rotgang in het Patjeswoldsumeer te slingeren. Bammetjes opgegeten, lege broodzakjes in het zijcompartiment van Kareltjes z’n lingotas gemoffeld en de tocht kon hervat worden.

Bij aankomst bij de Mexicaan was Karel zijn kapotte handvat alweer vergeten en struikelden we na het vluchtig demonteren van onze fietskaarten naar binnen. Voor de zekerheid heb ik het vlaggetje dit keer wel van m’n pakjesdrager losgekoppeld. Het zou eeuwig zonde zijn als ze hem weer door m’n wiel halen en er een knoop in leggen of besmeren met joppiesaus. We kregen bij binnekomst direct een donker tafeltje achterin de Mexicaan waar verder niemand zat. Volgens de serveester kon mijn vlaggetje daar mooi naast de tafel staan ofzo. Na een hoop moeite kregen we allebei een glas lauwe karnemelk en wierpen we een blik op de afbeeldingen van de menukaart. Ik heb wat gerechten voor Kareltje opgelezen maar zijn grote vissenogen bleven onaantastbaar door zijn jampotglazen op het plaatje van het “kindermenu met verrassing!” haken. Nadat ons gevraagd is de fietshelmen af te zetten aan tafel, heeft de serveester na lang zeuren tweemaal het kindermenu als bestelling opgenomen. Het wachten kon beginnen maar gelukkig had ik de rebus puzzel uit de wijkkrant van vanmorgen geknipt.
Deze hebben we niet opgelost maar na 2 uur werd het puzzelen ook abrupt verstoord door de intocht van onze kindermenu’s. Die zaten in doosjes met op de buitenkant een of ander sprookje over aap-noot-mies ofzo. De doos had Karel indrukwekkend snel aan stukken gescheurd om te kijken wat we kregen. Het doosje zat vol met bruine bonen en bovenop lag een soort hemaworst in rode joppie-achtige mayo met snoep ertussen. Kareltje is direct als een molletje in zachte grond door de bonen heen gaan graven op zoek naar de verassing. Maar helaas, z’n vingers bruin van de geplette bonen en de verrassing was er waarschijnlijk al door een kinderachtige Mexicaan uitgehaald. Kareltje hoefde meteen geen eten meer dus heb ik mijn verrassingsei stiekem tussen zijn afgekoelde bonen gedrukt toen Karel op de wc zijn handen schoonspoelde. Nadat hij de verrassing vond hebben we na een half uur priegelen een Mexicaan aan z’n rok getrokken om het bouwpakketje verder in elkaar te zetten. Het resultaat was overweldigend toen het wagentje helemaal af was…
We hebben ons eten laten staan, hebben betaald en zijn na het vragen van een touwtje weer naar de fietsen gegaan. Ik heb mijn vlaggetje en de fietskaart weer bevestigd en Karel heeft het autootje achter zijn fiets geknoopt met het touwtje van de Mexicaan. De terugtocht verliep soepel alleen eenmaal wedergekeerd in het dorp bleek er niets meer aan het uiteinde van Karels touwtje te hangen. Ik ben via de cafetaria naar huis gefietst en Karel is de route nog eens terug getijgerd op zoek naar het beschadigde wagentje. Ik hoop dat je hem nog gevonden hebt Kareltje? Het was weer leuk…
Groetjes,
Fransje Doeck
Ik zal jou kistje XL luiers ook voor je caravan zetten zodat je het even rustig kan passen en proberen.







Caravaaaaan Kareltje en Gonny